Dagboek van een Tulp

Laatst kreeg ik van mijn één van mijn broers een door hem geschreven overdenking wat hij als opdracht voor zijn cursus 'schrijven' heeft gemaakt. Ik vind het zo mooi dat ik het anderen ook graag wil laten lezen.

Dagboek  ‘MIJN TULP’

Donderdag:

Ik heb je zorgvuldig verpakt in zilverpapier. In de fietstas verhuis je van Goes naar Kapelle. Met je kopje gebogen weerstond je de vrieskou maar voor de avond valt ben je de schok te boven.

Vrijdag:

Goedemorgen tulp! De nacht heeft je goed gedaan. Je stelt jezelf geheel open om mij van je pracht te laten genieten. Het ranke vaasje, in de hoofdkleur van je bloem, onderstreept je elegantie.

Zaterdag:

Trots sta je daar, in de bloei van je leven. Je groene bladerjas strak om het ranke lijf. Met een rode blos op je wangen en je punky kapsel strak omhoog. Geen enkel teken van verval.

Zondag:

Vandaag toon je iets van je binnenste. De zes rood/geel gekleurde bloembladen wijken en geven zicht op zes meeldraden en de stamper met zijn driepuntige stempel. Het begin van het einde?

Maandag:

Je kijkt me aan wanneer ik binnenkom. Je kopje gedraaid naar de deuropening lijk je mij te vragen: “Wat nu?” Je lijfje buigt steeds dieper, deels nog stevig ondersteund door je groene bladerjas.

Dinsdag:

Je bent sterk hoor! Intussen de middelbare leeftijd gepasseerd, ebt je veerkracht weg. Je kleur neemt af. De bloem; het gezicht, je trots, vecht om waardering.

Woensdag:

Je richt je toch weer op. Je vergeelt. Niet enkel de bloem, maar ook de steel en het blad verliezen hun kleur. Ik ben verbaasd over je kracht.

Donderdag:

Trots en fier.......

pronkend, gescheiden van de bron........

Kort leven lang.........

 Koos Oggel - februari 2013