HET GOEDE LEVEN...

'proeven en beleven' met F&H

     Frankrijk; ruiken-proeven-beleven....

mijn 1e blik in de ochtend..

Laten we beginnen bij het ruiken; wat kun je daaronder samenvatten? Ik begin bij de vroege morgen, het eerste wat ik doe als ik uit bed stap is het luik van mijn slaapkamerraam open doen, werp een blik op de binnenplaats en zie de eerst zonnestralen vanachter de bomen komen en ik ruik de heldere frisse ochtendlucht....

Beneden gekomen, open ik de eeuwenoude achterdeur met een koperen sleutel passend bij dit oude huis. Achter deze deur staan meestal 2 hongerige poezen te wachten op hun ontbijt en schaaltje melk-water. Blanche is de meest schuwe en Pip mag ik zelfs aaien, als zij voorzien zijn van hun 'hapje en drankje', maakte ik gedurende één week de ochtendwandeling naar de buren om ook daar vol blijdschap onthaald te worden door 2 hongerige poezen: Joris en Betsie, die kennen me allang en zijn niet schuw dus die mag ik volop aaien en kroelen, ja zolang ik ze maar te eten geef.....

Bill-Hilary et 4 enfants

Deze ochtendwandelingetjes waren heerlijk, uitkijkend over het stille water; rimpeloos ligt de Lot in een ochtendnevel, deze waterspiegel wordt alleen doorbroken door 6 statige witte watervogels: 'De zwanen van Condat', met de klinkende namen: Bill et Hillary met kroost (4 jongen), zij komen 'proeven' van de toegeworpen restanten stokbrood.

het kruidenkraam

Wat kun je nog meer ruiken? Eén keer per week op de donderdagmorgen pakken we de fiets en rijden we via een mooie route de 7 km naar een volgend dorp Libos, waar de wekelijkse markt is. Eén van de kramen die door mij wordt bezocht is het kruidenkraam, wat een geuren en wat een kleuren van alle kruiden van over de hele wereld; da's genieten. En natuurlijk nemen we een zak met kruiden mee voor thuis. En net als elk jaar een streng knoflook, om thuis in Nederland te gebruiken in vele gerechten en ook om van uit te delen, voor hen die daar ook van houden; nou dat is zowel ruiken als proeven....

Ruiken-proeven-beleven;

Nou dat deden we op een avond toen we met 10 personen uit eten gingen naar "La Grèze". Dit is een eenden boerderij, waar naast het kweken van eenden en rondleidingen op de boerderij ook de mogelijkheid is om een heerlijk maal te nuttigen, met alleen maar verse streekproducten van de boerderij en omgeving, klaargemaakt door Mme.Raymonde en personeel.

'Chabrol' -Perry

Zij bereidde ons een heerlijk maal, als aperatief, een huis bereidde pèche-cocktail, als 1e gang: een heerlijke knoflooksoep, de terrine kwam op tafel, eerst brood op je bord verkruimelen en daarna zelf  de soep opscheppen ( streekgerecht)volgens traditie doet de man als hij bijna z'n bord leeg heeft een klein beetje rode wijn erbij en 'slobbert' dit vanuit z'n bord naar binnen, dit heet: 'chabrol'.

salade: gesiers & paté

We vervolgen met een heerlijke salade met lauwwarme fijn gesnipperde 'gesiers' (maagjes), met een verrukkelijke paté met erin foie gras,( eraan denkend loopt het water me weer in de mond). Vervolgens; of magrèt de canard of confit de canard,met heerlijke frietjes en wat groenten , alles begeleid door een heerlijke wijn uit de streek. Daarna kwam natuurlijk de kaasplank op tafel. 
En als Mme Raymonde goede zin heeft komt ze daarna met de 'emmer' met pruimen op brandewijn langs, als dégestive en schept ze je indien gewenst een glaasje in.....Nou die goede zin was er, dus ze kwam langs inclusief gevulde emmer. Het was.......................

de emmer met pruimen

Een Super Maaltijd, in een Super Ambiance.....met een Super Gezelschap, dat was weer een avond genieten; dat was dus een avond ruiken-proeven-beleven-----  

oogst hanneke's tuin

Wat ook valt onder het ruiken-proeven-beleven, is de oogst van de zelfgekweekt groenten en fruit. "Buurvrouw Hanneke" is daar super goed in, zij kweekt veel van haar groenten en fruit die ze zelf klaarmaakt, dit jaar was vooral een super jaar voor de tomaten; zo rood-zo groot-zo lekker van geur/kleur en smaak ! 

Hanneke's Gazpacho

Doordat er zoveel tomaten waren en de diepvries overvol zat, was dit jaar HET super-recept: 'Gazpacho', door haar zelfgemaakt, we hebben het verschillende malen gegeten maar het verveelt nooit ; HEERLIJK !
Tijdens hun week afwezigheid oogstte ik voor haar wat rijp was en mochten we eten wat we konden gebruiken. Ze had een overvloed aan tomaten welke ik tijdelijk voor haar invroor, gele courgettes en van de rijpe bramen maakte ik jam.

from Natalie's garden

In Natalie's tuin mochten we ook wat rijp was plukken en eten, zo waren er kleine snoeptomaatjes, oranje paprika, en meloen. De meloen was om zo te eten wat minder smaakvol, dus heb ik ( dankzij Google) er een heerlijke jam van gemaakt.

plukker Walter

Op een gegeven moment waren de pruimen rijp en hebben we 1 boom leeg geplukt, ervan gegeten en de rest voor Natalie in de vriezer gedaan, zodat ze die zelf kan verwerken tot jam en/of chutney. 

oogst van 1 boom

In de laatste week dat we er waren hebben Frits en Walter een paar honderd kg pruimen in de boomgaarden geraapt, dit voor Frits hobby: het zelf brouwen van 'eau de vie'. Van een aantal kg. heb ik nog 2 soorten jam gemaakt; de gewone pruimenjam en pruimen-rozijnen-porto jam. Deze pruimen uit de boomgaard zijn zo heerlijk zoet dat er heel weinig suiker in moet.

de potten pruimenjam

Het eind resultaat van alle fruit is; dat ik 15 potten jam mee naar huis genomen heb, te weten: bramen -meloen- pruimen jam, dus samen met de kruisbessen jam die ik thuis had gemaakt kunnen we weer een winter vooruit.
En kunnen we ook hier thuis nog nagenieten van de geuren en smaken van een maand Frankrijk.

Genieten van ons avondmaal, op het terras
bij ondergaande zon met zicht op de rivier

Met deze blog eindig ik de serie verslagjes die ik gemaakt heb over onze 'werkvakantie' in La Tour. Een vakantie heel anders dan anders maar we hadden het niet willen missen, we hebben genoten van ons verblijf in dit mooie oude huis vol historie, de mooie omgeving en natuur, het prachtige weer en  het leven tussen de Fransen en met onze buren Frits & Hanneke, dank jullie voor de vele gezellige-smakelijke-vrolijke momenten samen met jullie en Perry & Denise.

Ons vakantie huis gezien vanaf de andere kant van de rivier de Lot

LA TOUR: links- huize Bronwasser, rechts huize Crosland

Salut - Au Revoir!

wandelen in Lot-et-Garonne

De wandelingen;

We hebben in de periode dat we in La Tour waren twee flinke wandelingen gemaakt. De bedoeling was geweest nog een 3e te maken, maar dat is er niet meer van gekomen ( een mens moet toch een reden overhouden om nog eens te terug te keren, nietwaar?) Over de eerste wandeling heb ik al wat geschreven in een eerder blogje maar nu verhaal ik over beide.

Allereerst, waar halen we de wandelingen vandaan? Doordat we al jaren in Frankrijk op vakantie gaan en in vele gebeiden hebben vertoeft hebben we al de nodige wandelboekjes of beschrijvingen van wandelingen uit vele streken.

Vaak maken we wandelingen uit de boekjes van 'Chamina', hierin staan de wandelingen Petite Randonnée (afgekort PR) beschreven en per kleur aangeduid, maar tegenwoordig gaan we nogal eens naar het Office de Tourisme om te vragen of er beschreven wandelingen in de omgeving zijn, zo ook deze keer, dan hoef je niet persee een heel boekje te kopen maar zoek je in de Office een paar wandelingen uit die al gedrukt en beschreven zijn op een A4 die je voor een klein bedrag kunt kopen. 

één van de gehuchtjes onderweg

De wandelingen hadden deze keer echt een thema; wandeling 1: oude gehuchtjes, wandeling 2: "De Pruimen"

We beginnen meestal met een 'korte'wandeling ongeveer 6à7km, oplopend tot max. 10 km en in Frankrijk betekent dat niet een vlakke weg maar bijna altijd 'stijgen en dalen' maar dat maakt het nu net zo leuk en spannend en heel afwisselend. Het brengt je op plekjes waar je normaal gezien nooit komt, niet met de auto en niet met de fiets.

even genieten van het uitzicht

Je wandelt meestal vanuit een dorp door bossen,weilanden, heuvels en dalen, soms over verharde wegen maar vaak onverhard, vaak via oude koeriers paadjes en die lopen soms over grondgebied van boeren, soms zelfs over het erf. Deze boeren hebben dan altijd toestemming gegeven om de route via hun 'proprietée' te laten lopen. Er wordt vanuit gegaan dat de 'randonneur' zich houdt aan bepaalde regels; altijd netjes op de aangegeven route lopen, alle poortjes en hekjes achter zich te sluiten vooral bij de weiden waar de koeien lopen en geen afval achterlaten. Zodoende loopt de route vaak van hameau (gehucht) naar hameau, waar je echt het oude leven nog kunt vinden met alle charmes van dien, met schitterende huisjes, sommige gerestaureerd, andere nog volledig in oude staat en soms totaal vervallen.

De routes worden aangegeven met een bepaalde kleur; een streep op een boom, een paal of soms een rots, sla je verkeerd af dan is de 1e markering een kruis, dus weet je dat je fout zit en een stukkie terug moet.

Verstandig is om goede wandelschoenen aan te hebben, altijd water meenemen en een versnapering (koekjes), berekend zijn op weersverandering.

een leuk bord bij een boerderij

even rusten ,'t mag van de boer....

begin en eindpunt wandeling 1 Sauveterre-la-Lémanche

Onze eerste wandeling,op een erg warme dag 29 gr. pffft.... liep door bossen, langs gehuchtjes, over een boerderij en via een mooie bosachtige route terug naar het dorp waar we begonnen:Sauveterre-la-Lémanche, je komt dus altijd terug op de startplaats en loop min of meer een 'rondje'.

De tweede wandeling was in weer een ander gebied. Deze dag was de temperatuur prima voor een goede wandeling: 24á25 gr.Deze wandeling begon ook weer in een dorp genaamd: Trentels, vertrekpunt zoals zo vaak op het kerkplein, van daaruit direct een flinke klim de heuvel op,langs een kapelletje en begraafplaats en langs een chateau (waarover later meer) wel over een asfalt weggetje, nu en dan een stukje onverhard en zo klimmen we langzaam naar boven, hier en daar even stilstaan om van het prachtige uitzicht te genieten, over de heuvels en de valleien van de Lot-et-Garonne. Tijdens het eerste stuk wandelen ontdekken we bij 1 van de woningen een brievenbus met daarop de naam van de bewoner, niet zo vreemd natuurlijk maar Walter zegt: "kijk hier woont de Dakar rally rijder: Peter Hansel"! 't zou kunnen het is een fransman, wie weet.... grappige ontdekking...

We lopen verder en komen langs steeds meer boerderijtjes met daarbij de pruimen boomgaarden en dat betekent om deze tijd: overal pruimen, op de weg, in het gras, in de boom en je ruikt het rijpe fruit.

oogsten van de pruimen

Dan buigt de route ineens af en komen we terecht middenin een pruimen boomgaard die gelegen is tegen de helling van de heuvel,zitten we wel goed? Ja, de route voert er letterlijk doorheen, staat ook zo beschreven en uitgetekend op de routekaart, uniek, nog nooit meegemaakt. Lopend door de boomgaard horen we wat verder weg het geronk van een tractor; zou de oogst begonnen zijn? We gaan op het geluid af en ; ja hoor een boer is bezig de pruimen te oogsten. We blijven een poosje staan om te kijken hoe het gaat. Dit gebeurd machinaal; een grijparm met daaraan vast een soort parapluie, vouwt zich rond de stam, schud flink aan de stam en de pruimen vallen op het opengevouwen zeil, duurt slechts 10 sec. dan vouwt de parapluie zich in en vallen de pruimen in de vergaarbak en rijdt de tractor naar de volgende boom. Mooi om dit eens te zien. 

DE brievenbus van Peter Hansel

We wandelen verder via verharde weg en slaan dan weer af om verder te lopen via een onverharde weg, langs landerijen en boerderijen en komen zo terug bij het punt van jawel... 

----------wederom de brievenbus van....Peter Hansel ( echt waar), en bij de kapel met het chateau, daar hadden we op de heenweg in het weiland een heel mooie 'pigeonnier' zien staan ( een duiventil uit vroeger tijden) die wilden we graag van wat dichterbij bekijken, lopend over een paadje konden we zo op het grasveld komen waar hij stond ( er was geen omheining) , heel onschuldig lopen we wat dichter er naartoe om een foto te maken. Maar dat wordt niet door ieder gewaardeerd, de eigenaar van het chateau kwam naar ons toe en was "not amused", verzocht ons zeer dringend zijn grondgebied te verlaten maar niet voordat hij wist wie we waren, waar we vandaan kwamen en waar we verbleven, we hebben ons heel beleefd in ons beste Frans verontschuldigd en verteld dat we de pigeonnier zo prachtig vonden en in ons enthousiasme niet  gerealiseerd hadden dat we op propriété privé waren. ( dat was wel een beetje gejokt, maar toch, hij had natuurlijk wel gelijk, stel dat elke passant dat doet....)

We maakten ons na deze reprimande maar snel uit de voeten(we hebben in ieder geval onze foto's) en keerden terug naar het beginpunt van onze wandeling; het kerkplein. De wandelschoenen en m'n 'nordic-stokken' weer in de auto koffer en moe maar voldaan terug naar ons luxe vakantieverblijf, waar we een heerlijk glas bier ons lekker laten smaken, we hebben weer genoten van de prachtige natuur en hebben weer wat geleerd: 'niet ongevraagd iemands propriété betreden!).

De Pigeonnier van 'Chateau La Chapelle Trentels'

Wat ligt hij daar mooi, met aan de voorkant nog een 'dakkapel'

Le jardin de La Tour....

en dan nu het buitengebeuren....

 

Ik had de vorig keer gezegd nog eens wat te laten zien van het buitengebeuren en daar bedoel ik voornamelijk mee de mooie oude bijgebouwtjes die veelal nog vrijwel geheel in tact zijn met soms binnen nog dezelfde sfeer als vroeger, wel hier en daar wat opgeruimd.

 Dit gebouwtje bevat van li .naar re. opbergplaats van oude bouwmaterialen, midden de tractor met daarnaast het 'werkhokje' van de 'tuinvrouw' en daarnaast de oude werkplaats van de oude boer, met daarin nog veel van z'n oude gereedschap, dik onder het stof en vol spinnewebben



dit is nog de oude werkplaats waar de oude boer zijn smeedwerk deed, als hij aan het werk was, wist z'n vrouw altijd waar hij zat, uit alle gaten en kieren kwam de rook naar buiten kringelen, de oude 'vetkolen' liggen nog in de bak.

Hiernaast het stilleven van een tuinvrouw; het gereedschap van Natalie die op vakantie is, alles netjes op een rij, wachtend tot er weer gewerkt gaat worden.Zowel oud tuingereedscap als moderner, alles nog steeds in gebruik, zelfs een houweel staat erbij.

In de groententuin liggen flink uit de kluiten gewassen pompoenen te rijpen en te wachten tot ze geoogst kunnen worden, heerlijk voor soep en/of andere gerechten.

De 'moestuin' is opgebouwd uit langwerpige perken, met daartussen grasstroken, een deel van de perken is aangelegd als rozentuin met prachtige heerlijk geurende rozen in verschillnde kleuren. Ik mag er van plukken voor binnen en natuurlijk doe ik dat.

 

Was er niet ooit een liedje met daarin de zin:    "I promiss you a rose-garden"...      Nou Natalie : You have one......    Op de achtergrond mooi op één lijn het huis van de buren Frits & Hanneke.

Het zou teveel worden om alle oude gebouwtjes te laten zien daarom nu nog een paar mooie plaatjes van buiten. Vanaf het lager gelegen deel vlak langs de rivier heb je een prachtig zicht op het huis, ik denk dat het zicht vanaf het water zeker net zo imponerend is, gezien de belangstelling die er is als de 'rondvaartboot' langs komt die in het frans uitleg geeft van alle historische punten in en langs de Lot, dus ook over dit huis wordt het één en ander vertelt want zowel dit huis als het huis van de buren vallen onder het  Cultureel erfgoed (dat heet in Frankrijk:  "Patrimoine").

 Hiernaast het zicht op het huis vanaf de kant van de rivier.

Hieronder zie je dat we wel iets moeten doen om de" inwoning te verdienen ", wel leuk werk het plukken van de pruimen uit boompje 1, met kleine pruimen. Hilda plukt de laagste pruimen, Walter het hoogste deel, in totaal ruim 5 kg. pruimen en dat voor het niet beste pruimenjaar, ook hier is in het voorjaar veel bloesem bevroren.
De boom met de grote en lekkerste pruimen om zo te eten kunnen misschien komende week nog geplukt worden. Ik vries deze pruimen op verzoek van Natalie in, morgen brengt Walter vast een paar kg. grote pruimen mee uit de boomgaard, die zijn voor jam beter te verwerken, kan ik nog lekkere franse pruimenjam maken, mmmmmm.

 

Frits en Walter gaan maandag en de dagen erna in de boomgaarden de gevallen pruimen oprapen, welke Frits gebruikt om zijn eau de vie te stoken. Frits vraagt jaarlijks aan de boer om toestemming op te rapen, nadat de pruimen door de boer geoogst zijn. Als je het vraagt mag het meestal wel, nooit zomaar uit jezelf doen, dat wordt begrijpelijk niet gewaardeerd en niet.toegestaan .

 

Tot het volgend blogje au revoir!

La maison "LA TOUR"

een kijkje in het huis....

Het lijkt me wel leuk om eens een keer wat byzondere plekjes van het huis waar we verblijven te laten zien. Het is een byzonder huis, alleen al het aan komen rijden over de 'oprijlaan met rode beuken erlangs is al indrukwekkend, aan het eind staat het huis + bijgebouwtjes.

Allereerst als je via de voordeur binnenkomt sta je gelijk in de 'diningroom'/ ontvangstruimte met tegen de muur een tafel met een foto van een byzondere Fransman; Charles de Gaulle. Die de bewoners/bezoekers minzaam toelacht.
 

Gelijk bij binnenkomst overvalt je de sfeer van dit huis, waarvan de toren stamt uit het jaar 1100, ooit een 'tolhuis'-wachttoren voor de sluis in de rivier de Lot. Deze sluis ligt iets verder, recht voor het huis van Frits en Hanneke, zij bewonen de oude sluiswachterswoning, welke ze in de afgelopen tientallen jaren verbouwd en gerestaureerd hebben tot een prachtig woonhuis, waar ze dan ook 9 maanden per jaar verblijven en waar wij ook al verschillende keren te gast waren met de caravan.

Aan de toren vast is later een woonhuis gebouwd met schuren enz. het is vanaf die tijd een boerderij geweest, tot de huidige bewoners het huis hebben gekocht en de afgelopen jaren hebben gerestaureerd. De toren heeft de dikste muren soms wel 1 mtr. dik, bij het woonhuis is dit ong. 1/2 mtr.

 

Terug naar ons 'oppashuis'; in de verbindingsgang tussen hal en keuken, loop je door een gang met daarin een nisje met uitzicht op de cour/patio, waar ook de pool is. Het mooie nisje geeft de sfeer weer en geeft gelijk weer hoe dik de muren van dit bouwwerk zijn, waarvoor de 'bak' vroeger diende is me niet bekend, ik zou het de eigenaars eens moeten vragen, vooral David weet erg veel over de historie van het huis, bij de restauratie is veel rekening gehouden met hoe het was en welke materialen er werden gebruikt en dit zoveel mogelijk herstelt op dezelfde wijze of in dezelfde stijl.

 

Nog een leuk detail van hoe om te gaan met de dikte van de muren is het raampje in het toilet/wasruimte; aan het einde van de diepe nis zit een raampje wat open kan, om dit op een eenvoudige wijze te openen en om niet in de nis te moeten kruipen ( 'k zie het al voor me...) heeft David een ingenieus voorwerp bedacht: een lange stok met aan het eind een blokje hout met daaruit gefreesd de vorm van de knop waarmee je het raampje kunt openen.... en ik zal je zeggen: het werkt prima!




 

De oude schuur die aan het huis vastzit, is een deel gerestaureerd en doet nu dienst als garage voor auto's /grasmaaier /tractor / boot en onze fietsen en er kan nog vééél meer bij, vanuit de grote schuur, loop je David's domein in, dit deel is nog in oude staat. David heeft als hobby hout bewerken, hij is befaamd om het bouwen en inbouwen van keukens in zeilboten en heeft zodoende in dit huis vrijwel alle timmerwerk zelf gedaan, zelf de keuken gebouwd en in de woonkamer de prachtige exclusieve tuindeuren gemaakt.

 

Terug naar de 'werkplaats', daar zag ik een piepklein raampje met daarin een 'Maria beeldje'wat je dikwijls in kapelletjes ziet of in een nis in een woonhuis. Of het hier altijd heeft gestaan, is niet bekend maar ik vond het zo typisch dat ik het 'vast moest leggen'.
Dit soort heel kleine raampjes kom je overal in het huis en schuurtjes tegen; was het om te 'gluren naar de buren'of om zoveel mogelijk de kou/warmte tegen te houden maar toch licht te hebben?

 

 

 

De keuken heeft niet meer dezelfde afmeting als vroeger,toen zat er nog een muurtje in, wat nu weg gebroken is en nu is het een grote woonkeuken. Veel oude items zijn nog bewaard gebleven, hier en daar wat gerenoveerd omdat de tand des tijds er teveel aan geknaagd had. De oude schouw is er nog en de raampjes met uitzicht op de Lot zitten er nog steeds; heb ik toch eindelijk (al is het maar 4 wkn.) een keuken met uitzicht naar buiten vanaf mijn aanrecht..... en vanuit dat raam zie ik een paar meter verderop de Lot stromen, dus waar vindt je zoiets....

Natalie heeft aan de buitenkant van 1 raampje een schitterende vogelvoederkastje 'geplakt', je kunt de vogeltjes zo zien eten en elke dag komen trouw de pimpelmeesjes van de vetbollen snoepen, ze eten zo gemiddeld 1 vetbol per week.







Wat nu woonkamer is, was voeger ook schuur, aan de 'voorkant'van het huis zitten daar voor de ramen nog de oude schuurdeuren, aan de achterkant openslaande deuren ( door David zelf gemaakt), die uitkomen op de cour/patio met de zwempool/terras en uitzicht op de Lot. 

Naast de prachtige deuren is er ook een inmense open haard gebouwd, welke op koude avonden naast warmte ook veel sfeer brengt.



We gaan weer terug richting voordeur om dit verhaal af te sluiten, in een volgend blogje zal ik wat plaatjes laten zien van de oude bijgebouwtjes, de 'rose- garden' en wat zoal meer voor de camera komt, er zijn hier zoveel interessante hoekjes en gaatjes die het zien waard zijn. De bovenverdieping met slaap-en badkamers  is helemaal gerestyled, de torenkamer zal ik later nog eens laten zien. 
Hieronder de voordeur, rechts op de foto zie je 1 van de kleine raampjes waar ik het eerder over had. De grote luster geeft gelijk het gevoel een chateau te betreden. De smalle zijpanelen bij de voordeur kunnen geopend worden, daar zitten raampjes achter. Als je goed kijkt zie je aan de re. kant een grote haak zitten, deze is nog van de oude schuurdeur en wordt nu gebruikt om na sluiting van de panelen het geheel extra te zekeren tegen ongewenste bezoekers.

Salut, à la derniere histoire..