Het lijkt me wel leuk om eens een keer wat byzondere plekjes van het huis waar we verblijven te laten zien. Het is een byzonder huis, alleen al het aan komen rijden over de 'oprijlaan met rode beuken erlangs is al indrukwekkend, aan het eind staat het huis + bijgebouwtjes.
Allereerst als je via de voordeur binnenkomt sta je gelijk in de 'diningroom'/ ontvangstruimte met tegen de muur een tafel met een foto van een byzondere Fransman; Charles de Gaulle. Die de bewoners/bezoekers minzaam toelacht.
Gelijk bij binnenkomst overvalt je de sfeer van dit huis, waarvan de toren stamt uit het jaar 1100, ooit een 'tolhuis'-wachttoren voor de sluis in de rivier de Lot. Deze sluis ligt iets verder, recht voor het huis van Frits en Hanneke, zij bewonen de oude sluiswachterswoning, welke ze in de afgelopen tientallen jaren verbouwd en gerestaureerd hebben tot een prachtig woonhuis, waar ze dan ook 9 maanden per jaar verblijven en waar wij ook al verschillende keren te gast waren met de caravan.
Aan de toren vast is later een woonhuis gebouwd met schuren enz. het is vanaf die tijd een boerderij geweest, tot de huidige bewoners het huis hebben gekocht en de afgelopen jaren hebben gerestaureerd. De toren heeft de dikste muren soms wel 1 mtr. dik, bij het woonhuis is dit ong. 1/2 mtr.
Terug naar ons 'oppashuis'; in de verbindingsgang tussen hal en keuken, loop je door een gang met daarin een nisje met uitzicht op de cour/patio, waar ook de pool is. Het mooie nisje geeft de sfeer weer en geeft gelijk weer hoe dik de muren van dit bouwwerk zijn, waarvoor de 'bak' vroeger diende is me niet bekend, ik zou het de eigenaars eens moeten vragen, vooral David weet erg veel over de historie van het huis, bij de restauratie is veel rekening gehouden met hoe het was en welke materialen er werden gebruikt en dit zoveel mogelijk herstelt op dezelfde wijze of in dezelfde stijl.
Nog een leuk detail van hoe om te gaan met de dikte van de muren is het raampje in het toilet/wasruimte; aan het einde van de diepe nis zit een raampje wat open kan, om dit op een eenvoudige wijze te openen en om niet in de nis te moeten kruipen ( 'k zie het al voor me...) heeft David een ingenieus voorwerp bedacht: een lange stok met aan het eind een blokje hout met daaruit gefreesd de vorm van de knop waarmee je het raampje kunt openen.... en ik zal je zeggen: het werkt prima!
De oude schuur die aan het huis vastzit, is een deel gerestaureerd en doet nu dienst als garage voor auto's /grasmaaier /tractor / boot en onze fietsen en er kan nog vééél meer bij, vanuit de grote schuur, loop je David's domein in, dit deel is nog in oude staat. David heeft als hobby hout bewerken, hij is befaamd om het bouwen en inbouwen van keukens in zeilboten en heeft zodoende in dit huis vrijwel alle timmerwerk zelf gedaan, zelf de keuken gebouwd en in de woonkamer de prachtige exclusieve tuindeuren gemaakt.
Terug naar de 'werkplaats', daar zag ik een piepklein raampje met daarin een 'Maria beeldje'wat je dikwijls in kapelletjes ziet of in een nis in een woonhuis. Of het hier altijd heeft gestaan, is niet bekend maar ik vond het zo typisch dat ik het 'vast moest leggen'.
Dit soort heel kleine raampjes kom je overal in het huis en schuurtjes tegen; was het om te 'gluren naar de buren'of om zoveel mogelijk de kou/warmte tegen te houden maar toch licht te hebben?
De keuken heeft niet meer dezelfde afmeting als vroeger,toen zat er nog een muurtje in, wat nu weg gebroken is en nu is het een grote woonkeuken. Veel oude items zijn nog bewaard gebleven, hier en daar wat gerenoveerd omdat de tand des tijds er teveel aan geknaagd had. De oude schouw is er nog en de raampjes met uitzicht op de Lot zitten er nog steeds; heb ik toch eindelijk (al is het maar 4 wkn.) een keuken met uitzicht naar buiten vanaf mijn aanrecht..... en vanuit dat raam zie ik een paar meter verderop de Lot stromen, dus waar vindt je zoiets....
Natalie heeft aan de buitenkant van 1 raampje een schitterende vogelvoederkastje 'geplakt', je kunt de vogeltjes zo zien eten en elke dag komen trouw de pimpelmeesjes van de vetbollen snoepen, ze eten zo gemiddeld 1 vetbol per week.
Wat nu woonkamer is, was voeger ook schuur, aan de 'voorkant'van het huis zitten daar voor de ramen nog de oude schuurdeuren, aan de achterkant openslaande deuren ( door David zelf gemaakt), die uitkomen op de cour/patio met de zwempool/terras en uitzicht op de Lot.
Naast de prachtige deuren is er ook een inmense open haard gebouwd, welke op koude avonden naast warmte ook veel sfeer brengt.
We gaan weer terug richting voordeur om dit verhaal af te sluiten, in een volgend blogje zal ik wat plaatjes laten zien van de oude bijgebouwtjes, de 'rose- garden' en wat zoal meer voor de camera komt, er zijn hier zoveel interessante hoekjes en gaatjes die het zien waard zijn. De bovenverdieping met slaap-en badkamers is helemaal gerestyled, de torenkamer zal ik later nog eens laten zien.
Hieronder de voordeur, rechts op de foto zie je 1 van de kleine raampjes waar ik het eerder over had. De grote luster geeft gelijk het gevoel een chateau te betreden. De smalle zijpanelen bij de voordeur kunnen geopend worden, daar zitten raampjes achter. Als je goed kijkt zie je aan de re. kant een grote haak zitten, deze is nog van de oude schuurdeur en wordt nu gebruikt om na sluiting van de panelen het geheel extra te zekeren tegen ongewenste bezoekers.
Salut, à la derniere histoire..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten