We hebben in de periode dat we in La Tour waren twee flinke wandelingen gemaakt. De bedoeling was geweest nog een 3e te maken, maar dat is er niet meer van gekomen ( een mens moet toch een reden overhouden om nog eens te terug te keren, nietwaar?) Over de eerste wandeling heb ik al wat geschreven in een eerder blogje maar nu verhaal ik over beide.
Allereerst, waar halen we de wandelingen vandaan? Doordat we al jaren in Frankrijk op vakantie gaan en in vele gebeiden hebben vertoeft hebben we al de nodige wandelboekjes of beschrijvingen van wandelingen uit vele streken.
Vaak maken we wandelingen uit de boekjes van 'Chamina', hierin staan de wandelingen Petite Randonnée (afgekort PR) beschreven en per kleur aangeduid, maar tegenwoordig gaan we nogal eens naar het Office de Tourisme om te vragen of er beschreven wandelingen in de omgeving zijn, zo ook deze keer, dan hoef je niet persee een heel boekje te kopen maar zoek je in de Office een paar wandelingen uit die al gedrukt en beschreven zijn op een A4 die je voor een klein bedrag kunt kopen.
 |
| één van de gehuchtjes onderweg |
De wandelingen hadden deze keer echt een thema; wandeling 1: oude gehuchtjes, wandeling 2: "De Pruimen"
We beginnen meestal met een 'korte'wandeling ongeveer 6à7km, oplopend tot max. 10 km en in Frankrijk betekent dat niet een vlakke weg maar bijna altijd 'stijgen en dalen' maar dat maakt het nu net zo leuk en spannend en heel afwisselend. Het brengt je op plekjes waar je normaal gezien nooit komt, niet met de auto en niet met de fiets.
 |
| even genieten van het uitzicht |
Je wandelt meestal vanuit een dorp door bossen,weilanden, heuvels en dalen, soms over verharde wegen maar vaak onverhard, vaak via oude koeriers paadjes en die lopen soms over grondgebied van boeren, soms zelfs over het erf. Deze boeren hebben dan altijd toestemming gegeven om de route via hun 'proprietée' te laten lopen. Er wordt vanuit gegaan dat de 'randonneur' zich houdt aan bepaalde regels; altijd netjes op de aangegeven route lopen, alle poortjes en hekjes achter zich te sluiten vooral bij de weiden waar de koeien lopen en geen afval achterlaten. Zodoende loopt de route vaak van hameau (gehucht) naar hameau, waar je echt het oude leven nog kunt vinden met alle charmes van dien, met schitterende huisjes, sommige gerestaureerd, andere nog volledig in oude staat en soms totaal vervallen.
De routes worden aangegeven met een bepaalde kleur; een streep op een boom, een paal of soms een rots, sla je verkeerd af dan is de 1e markering een kruis, dus weet je dat je fout zit en een stukkie terug moet.
Verstandig is om goede wandelschoenen aan te hebben, altijd water meenemen en een versnapering (koekjes), berekend zijn op weersverandering.
 |
| een leuk bord bij een boerderij |
 |
| even rusten ,'t mag van de boer.... |
 |
| begin en eindpunt wandeling 1 Sauveterre-la-Lémanche |
Onze eerste wandeling,op een erg warme dag 29 gr. pffft.... liep door bossen, langs gehuchtjes, over een boerderij en via een mooie bosachtige route terug naar het dorp waar we begonnen:Sauveterre-la-Lémanche, je komt dus altijd terug op de startplaats en loop min of meer een 'rondje'.
De tweede wandeling was in weer een ander gebied. Deze dag was de temperatuur prima voor een goede wandeling: 24á25 gr.Deze wandeling begon ook weer in een dorp genaamd: Trentels, vertrekpunt zoals zo vaak op het kerkplein, van daaruit direct een flinke klim de heuvel op,langs een kapelletje en begraafplaats en langs een chateau (waarover later meer) wel over een asfalt weggetje, nu en dan een stukje onverhard en zo klimmen we langzaam naar boven, hier en daar even stilstaan om van het prachtige uitzicht te genieten, over de heuvels en de valleien van de Lot-et-Garonne. Tijdens het eerste stuk wandelen ontdekken we bij 1 van de woningen een brievenbus met daarop de naam van de bewoner, niet zo vreemd natuurlijk maar Walter zegt: "kijk hier woont de Dakar rally rijder: Peter Hansel"! 't zou kunnen het is een fransman, wie weet.... grappige ontdekking...
We lopen verder en komen langs steeds meer boerderijtjes met daarbij de pruimen boomgaarden en dat betekent om deze tijd: overal pruimen, op de weg, in het gras, in de boom en je ruikt het rijpe fruit.
 |
| oogsten van de pruimen |
Dan buigt de route ineens af en komen we terecht middenin een pruimen boomgaard die gelegen is tegen de helling van de heuvel,zitten we wel goed? Ja, de route voert er letterlijk doorheen, staat ook zo beschreven en uitgetekend op de routekaart, uniek, nog nooit meegemaakt. Lopend door de boomgaard horen we wat verder weg het geronk van een tractor; zou de oogst begonnen zijn? We gaan op het geluid af en ; ja hoor een boer is bezig de pruimen te oogsten. We blijven een poosje staan om te kijken hoe het gaat. Dit gebeurd machinaal; een grijparm met daaraan vast een soort parapluie, vouwt zich rond de stam, schud flink aan de stam en de pruimen vallen op het opengevouwen zeil, duurt slechts 10 sec. dan vouwt de parapluie zich in en vallen de pruimen in de vergaarbak en rijdt de tractor naar de volgende boom. Mooi om dit eens te zien.
 |
| DE brievenbus van Peter Hansel |
We wandelen verder via verharde weg en slaan dan weer af om verder te lopen via een onverharde weg, langs landerijen en boerderijen en komen zo terug bij het punt van jawel...
----------wederom de brievenbus van....Peter Hansel ( echt waar), en bij de kapel met het chateau, daar hadden we op de heenweg in het weiland een heel mooie 'pigeonnier' zien staan ( een duiventil uit vroeger tijden) die wilden we graag van wat dichterbij bekijken, lopend over een paadje konden we zo op het grasveld komen waar hij stond ( er was geen omheining) , heel onschuldig lopen we wat dichter er naartoe om een foto te maken. Maar dat wordt niet door ieder gewaardeerd, de eigenaar van het chateau kwam naar ons toe en was "not amused", verzocht ons zeer dringend zijn grondgebied te verlaten maar niet voordat hij wist wie we waren, waar we vandaan kwamen en waar we verbleven, we hebben ons heel beleefd in ons beste Frans verontschuldigd en verteld dat we de pigeonnier zo prachtig vonden en in ons enthousiasme niet gerealiseerd hadden dat we op propriété privé waren. ( dat was wel een beetje gejokt, maar toch, hij had natuurlijk wel gelijk, stel dat elke passant dat doet....)
We maakten ons na deze reprimande maar snel uit de voeten(we hebben in ieder geval onze foto's) en keerden terug naar het beginpunt van onze wandeling; het kerkplein. De wandelschoenen en m'n 'nordic-stokken' weer in de auto koffer en moe maar voldaan terug naar ons luxe vakantieverblijf, waar we een heerlijk glas bier ons lekker laten smaken, we hebben weer genoten van de prachtige natuur en hebben weer wat geleerd: 'niet ongevraagd iemands propriété betreden!).
 |
De Pigeonnier van 'Chateau La Chapelle Trentels' |
 |
| Wat ligt hij daar mooi, met aan de voorkant nog een 'dakkapel' |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten